“Να μοιάζουν όλα άσπρο, μαύρο, όλα όλα ή τίποτα. Αφθονία στο φαγητό, στέρηση για ισορροπηση υπερφαγικών επεισοδίων. Η πείνα δεν σε αφήνει να σκεφτείς καθαρά. Η φωνή στο μυαλό μου ήταν ασταμάτητη. Και πάμε πάλι από την αρχή. Όσο πιο πολύ και να κατανάλωνα, ποτέ δεν κατάφερα να καλύψω το κενό που ένιωθα μέσα μου. Έτσι είχα βιώσει την Ανορεξία και την Αδηφαγική Διαταραχή. Και τελικά, τι πιο όμορφο το αίσθημα το να νιώθεις υγιής. Νους υγιής εν σώματι υγιεί. Η συνειδητοποίηση είναι ένα βήμα πριν την προετοιμασία για αλλαγή! Εαν χρειάζεσαι βοήθεια, μην ντραπείς να ζητήσεις.” Α’